O mapa da Zelândia, ‘continente perdido’ que levou 375 anos para ser achado

Cientistas de Nova Zelândia publicaram o mapa definitivo da Zelândia, o continente ‘perdido’ que se encontra 95% submerso

TOPO

Por BBC / POR SRS

Aristóteles, Eratóstenes e, mais tarde, o cartógrafo Ptolomeu a chamaram de Terra Australis Ignota.

Em busca desse continente imaginário, que na Grécia clássica acreditavam ter existido do outro lado do mundo devido à simetria geométrica, o explorador holandês Abel Tasman se deparou com uma nova terra em 1642, as ilhas que hoje conhecemos como Nova Zelândia. Mas isso parecia pequeno demais para ser o que procuravam.

Demorou 375 anos para confirmar que o continente, chamado Zelândia, realmente existia, embora fosse em grande parte invisível a olho nu: 94% dele está submerso.

Agora, um novo estudo conseguiu completar o mapa definitivo da Zelândia ou, como é conhecido em Maori, o povo nativo da Nova Zelândia, Te Riu-a-Māui.

Em um estudo publicado na revista Tectonics, cientistas da GNS Science da Nova Zelândia criaram um novo mapa detalhado dos limites da Zelândia, que conseguiram traçar graças a amostras de rochas dragadas do fundo do oceano.

O continente se estende por 5 milhões de quilômetros quadrados e só agora a sua superfície completa foi estabelecida.

A sua história está ligada à de Gondwana, o antigo supercontinente meridional que, ao ser dividido há centenas de milhões de anos, criou os continentes que conhecemos hoje.

A Zelândia se separou há cerca de 80 milhões de anos mas, ao contrário dos continentes vizinhos da Antártida ou da Oceânia, a maior parte do seu território ficou submerso.

Basaltos, arenitos e seixos

Mapa mostra a Zelândia em comparação com outros países e regiões — Foto: Arte BBC / Fonte GNS Science

Mapa mostra a Zelândia em comparação com outros países e regiões — Foto: Arte BBC / Fonte GNS Science.

A única porção de terra que resta na superfície são as ilhas da Nova Zelândia, o território francês da Nova Caledônia e os minúsculos territórios australianos da Ilha Lord Howe e da Pirâmide de Ball.

Por estar submersa, a Zelândia foi pouco e mal estudada, criando inconsistências sobre sua forma e limites. Até agora, apenas a parte sul do continente tinha sido mapeada.

Com a nova investigação liderada pelo geólogo Nick Mortimer, foram definidos os dois terços que faltavam e os mapas existentes foram refinados, para que “o mapeamento geológico de reconhecimento terrestre e marinho de todo o continente da Zelândia, de 5 milhões de km2, fosse agora concluído”, diz o estudo.

Para isso, a equipe de geólogos e sismólogos estudou as amostras de rochas e sedimentos coletados no fundo do oceano, principalmente em perfurações, e também os exemplares que surgiram nas costas das ilhas da região.

Basaltos, arenitos e seixos areníticos foram analisados ​​e datados. Os pesquisadores descobriram que os arenitos eram do Cretáceo Superior (cerca de 95 milhões de anos) e continham granito e seixos vulcânicos do Cretáceo Inferior (130 a 110 milhões de anos). Os basaltos foram datados do Eoceno (cerca de 40 milhões de anos).

Esses resultados, juntamente com dados de anomalias magnéticas regionais e informações de outros estudos, ajudaram os cientistas a mapear a geologia subaquática do norte da Zelândia.

Após o primeiro avistamento europeu em 1642 por Abel Tasman (que mais tarde daria o seu nome à ilha da Tasmânia), outros exploradores e cientistas percorreram as águas da Zelândia em busca do continente perdido sem perceber que flutuavam acima dele.

As primeiras pistas reais sobre a sua existência foram recolhidas pelo naturalista escocês James Hector, que em 1895 estudou as ilhas ao largo da costa sul da Nova Zelândia e concluiu que o país é “o remanescente de uma cordilheira que formou a crista de uma grande área continental que se estendia para o sul e o leste, e que agora está submersa.”

Então, em 1995, o geofísico americano Bruce Luyendyk descreveu novamente a região como um continente e sugeriu chamá-la de Zelândia.

O que muda?
A crosta continental tem geralmente cerca de 40 km de profundidade e é significativamente mais espessa do que a crosta oceânica, que normalmente tem apenas cerca de 10 km.

A Zelândia tem cerca de 20 km de profundidade porque a sua plataforma se espalhou muito quando se separou de Gondwana. Por ser tão fina, acabou afundando, embora não ao nível da crosta oceânica normal.

Os cientistas defendem que, tanto pela altura da sua crosta como pelo tipo de rochas que a compõem, a Zelândia é definitivamente um continente.

Além do interesse científico, mudará alguma coisa se os pesquisadores definirem a Zelândia como um novo continente?

Mudará, sim.

De acordo com a Convenção das Nações Unidas sobre o Direito do Mar, os países podem estender os seus territórios legais para além da sua Zona Econômica Exclusiva, que chega a 370 km das suas costas, para reivindicar a sua “plataforma continental alargada”, com todas as riquezas minerais e petrolíferas que isso engloba.

Ao provar que faz parte de um continente maior, a Nova Zelândia poderia aumentar seis vezes o seu território.

Isso significaria que as verbas para a exploração marinha se multiplicariam.

3.602 thoughts on “O mapa da Zelândia, ‘continente perdido’ que levou 375 anos para ser achado”

  1. Siedze na tej stronie od dobrych dwoch miesiecy, wiec nie pisze po jednym wieczorze. Wpadlem na to przez znajomego, bo chcialem znalezc cos, gdzie nie trzeba walczyc o wlasne pieniadze. Biblioteka gier w Fiery Play jest naprawde spore — kolo 3000 pozycji, chociaz realnie krece moze na dwudziestu.

    Dostawcy to klasyka: Pragmatic Play, Play’n GO, NetEnt, sporo Microgaming i Yggdrasil. Book of Dead i Gates of Olympus nie moglo zabraknac, natomiast ja czesciej odpalam megaway’e od BTG. Na zywo dziala Evolution, wiec Crazy Time, blackjack i te wszystkie teleturnieje. Polskojezyczni krupierzy bywaja, tylko trzeba trafic na godziny.

    Oferta powitalna wyglada tak: 100% do 2000 zl plus 200 free spinow, obroty leca partiami. Warunek obrotu to x35, co jest do przelkniecia, a wiec normalnie, choc bez fajerwerkow. Biezace promocje i kody najlepiej podejrzec na FieryPlay zanim wplacisz pierwsza stowke. Cos na wzor bonusu bez depozytu czasem sie pojawia, tyle ze groszowe sumy.

    Rejestracja zajela mi doslownie trzy minuty, prog wplaty zaczyna sie od 40 zl. Wplacam karta, czasem Skrillem, Visa i Mastercard smigaja, kryptowaluty rowniez sa. Wyplaty w Fiery Play schodzilo mi w 12-24 h na e-portfel, na konto bankowe potrafilo isc trzy dni. Weryfikacja dokumentow to byla jedyna zgryzota — dwa razy odsylali skan, potem juz z gorki.

    Mobilnie korzystam z przegladarki bez instalowania czegokolwiek. Wczytuje sie szybko, z tym ze stoly na zywo wymagaja dobrego zasiegu. Obsluga w Fiery Play obsluguje polski i to nie translatorem, czekalem srednio 3-5 minut. Papiery maja z Curacao — nie MGA, wiec wiadomo, ale u nas i tak wszystko jest w tej szarej strefie. Wazne, ze pieniadze wracaja i nie ma cyrku z odmowami.

  2. Sto giocando su queste piattaforme da inizio anno e onestamente la ruota mi ha dato piu soddisfazioni di quanto immaginassi. Non sono il tipo da puntate folli, di solito piazzo 3-4 euro per giro e tanto basta. Il catalogo di Crazy Time e parecchio ricco: fra le 1800 circa macchinette se conti NetEnt, Play’n GO e Pragmatic, insomma i soliti noti del calibro di Book of Dead e Gates of Olympus ci sono tutti.

    Il comparto live gira su Evolution e la differenza si sente. Dealer in carne e ossa, con tavoli in italiano nelle ore di punta, e i vari game show sono proprio quelli dove butto il grosso delle sessioni. Di tanto in tanto do un’occhiata a lo storico dei round bonus prima di entrare, piu per abitudine che per logica.

    Il bonus di benvenuto che ti da Crazy Time adesso gira intorno al 150% fino a 400€ piu anche 100 giri gratis, non tutti insieme pero. C’e pure un no deposit da 10€ una volta caricato il documento. Il rollover e sui 35x, che non e regalato, quindi leggi le condizioni: si trovano i dettagli aggiornati andando su Crazy Time prima di registrarti.

    Per i soldi ho poco da dire. Ho usato Neteller e l’accredito arriva in mezza giornata circa, con la carta ci vogliono un paio di giorni lavorativi. Prendono pure le crypto, anche se io resto sui bonifici classici. Deposito minimo 20€, l’iscrizione veloce, cinque minuti. La cosa che mi ha dato fastidio e stato il KYC: mi hanno rifiutato la bolletta due volte per una sciocchezza.

    La chat di assistenza di Crazy Time parla italiano il che non e scontato, anche se di notte ci vuole pazienza. Da telefono il sito va bene dal browser, l’applicazione per Android va, ma preferisco il sito. Come licenza c’e quella maltese MGA, quindi non e concessione italiana, e questo per qualcuno e un punto a sfavore. Nel frattempo io continuo, con la testa a posto.

Deixe um comentário

O seu endereço de e-mail não será publicado. Campos obrigatórios são marcados com *